Twierdza Nysa
Fort Prusy
Fort Prusy w Nysie to kluczowy element osiemnastowiecznej Twierdzy Nysa, został zbudowany po przejęciu Śląska przez Prusy, na rozkaz króla Fryderyka II Wielkiego w latach 1743–1745 na Winnym Wzgórzu w celu ochrony miasta przed Austriakami. Powstał na planie pięcioramiennej gwiazdy i odegrał znaczącą rolę podczas wojen śląskich oraz napoleońskich. Obecnie zrewitalizowany fort jest atrakcją turystyczną z Muzeum Militariów.
Fort I
Fort I w Nysie to pruski fort jednowałowy w formie czworobocznej lunety, zbudowany w latach 1865-1866 jako dzieło prowizoryczne i przebudowany na stałe w latach 1871-1873. Jego głównym zadaniem była ochrona linii kolejowej. Obiekt posiada kazamaty pod wałami, a od 1934 roku służył jako zaplecze socjalne i magazyn.
Fort II (Regulicki)
Fort II (Regulicki) w Nysie to pruski, nowożytny fort artyleryjski z lat 1865–1873, stanowiący kluczowy element obrony północnej twierdzy. Czworoboczna luneta z kazamatami, wybudowana na potrzeby obrony linii kolejowej, wyróżnia się świetnie zachowanymi chodnikami przeciwminowymi i unikalnym narysem. Dziś to zadbany zabytek zarządzany przez Fundację Twierdza Nysa.
Bastion świętej Jadwigi
Jeden z dziesięciu bastionów staroholenderskich wchodzący w skład obwodu fortecznego miasta z 1643 r. Wzniesiony jako budowla ziemna. Przebudowany w latach 1771-1774. Powstały wówczas kamienno-ceglane kazamaty w części przykryte zewnętrznym nasypem. Pełnił funkcję koszar, a podczas wojny Prus z Francją w 1870 r. mieścił się tu obóz dla ok. 500 jeńców francuskich. Został odnowiony w 2008 r.
Obwałowania Wysokie
Obwałowania Wysokie powstały w latach 1774-91 z przekształcenia pojedynczych umocnień wyżynnego przedpola. Pojedyncze reduty i dzieła obronne wzniesione w latach 1774-76 tj. reduty Kapliczna, Górna Kapucyńska, Regulicka, Morawska zostały przebudowane na bastiony, połączone kurtynami i osłonięte suchą fosą z przeciwskarpami. Linia ta złożona z 5-ciu bastionów i 4-ch kurtyn zajęła całość wyżynnego terenu od strony północnej. Bastiony otrzymały częściowo nazwy dawnych redut: bastion Kapliczny, Kurtyna i bastion Kapucyński, kurtyna i bastion Regulicki, kurtyna i bastion Morawski oraz kurtyna i bastion Grodkowski. Ten ostatni został rozebrany w 1929 r. W latach 1865 - 67 dokonano rozbudowy i modernizacji, w czasie której oprócz wzmocnienia, rozbudowano kazamaty na przeciwskarpie i schrony na wałach, natomiast na tyłach obwałowań przebudowano drogę forteczną z magazynami. Wszystkie bastiony miały rozbudowane kazamaty koszarowo - magazynowe od strony szyi przy dziedzińcach przyległych do drogi fortecznej.
W kurtynach: Kapucyńskiej i Morawskiej znajdowały się poterny bram wypadowych, osłonięte od strony fosy krótkim niższym wałem ziemnym prowadzące przez fosę i pochylenie placów broni na zewnątrz, na stok bojowy. Całość obwarowań otoczono szeroką suchą fosą chronioną z wału głównego i galerii przeciwskarpowych umieszczonych w przeciwstoku przed bastionami. Z galerii przeciwskarpowych prowadziły wejścia do chodników przeciwminowych.
Bastion Kapliczny
Bastion Kapliczny powstał jako samodzielne dzielo obronne - reduta ok. roku 1774. W latach 1781-1793 obiekt przebudowana na bastion i włączono w ciąg Wysokich Obwałowań.
Bastion Kapucyński Górny
Bastion Kapucyński Górny wchodzi w skład Obwałowań Wysokich, który powstał jako pojedyncza reduta obronna wzniesiona w latach 1774-76.
Bastion Regulicki
Bastion Regulicki wchodzi w skład Obwałowań Wysokich, który powstał jako pojedyncza reduta obronna wzniesiona w latach 1774-76.
Bastion Morawski
Bastion Morawski wchodzi w skład linii bastionów obwałowań wysokich, do której należą także: Bastion Regulicki, Bastion Kapucyński, Bastion Kapliczny oraz Brama Ceglarska wraz z dwoma półbastionami. Pierwotnie linia ta ciągnęła się od rzeki aż po Fort Prusy. Fortyfikacje znad rzeki rozebrano w XIX i XX w.
Copyright © 2025. All Rights Reserved.
