Slovenské opálove bane

Słowackie kopalnie opalu (Slovenské opálové bane) to najstarsze i jedyne historyczne złoża opalu szlachetnego w dawnej Europie, wydobywano je od starożytności, aż do 1922 roku. Do czasu odkrycia ogromnych złóż w Australii i Meksyku pod koniec XIX wieku, dubnickie kopalnie były absolutnie jedynym znanym i eksploatowanym miejscem pozyskiwania opalu szlachetnego na świecie.

Największy rozkwit tutejszych kopalni nastąpił pod zarządem wiedeńskiej rodziny kupieckiej Goldschmidt (Salomona Johanna i jego syna Adolfa Ľudovíta), którzy dzierżawili tereny i dostarczali klejnoty na dwory królewskie. W 1775 roku znaleziono tu największy historyczny opal na świecie – tzw. Arlekin ważący 607 gramów, który trafił do Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu. Słowackimi opalami z Dubníka zdobyli się monarchowie całej Europy. Trudności finansowe, zmiana rynków oraz odkrycia w Australii doprowadziły do wstrzymania regularnego przemysłowego wydobycia w 1922 roku.

Znane podziemia kopalni liczą około 35 km rozbudowanych tuneli rozłożonych na 17 poziomach, z czego trasa turystyczna liczy około 1200 metrów i znajduje się w sztolni "Józef". Pod ziemią panuje stała temperatura wynosząca od 4°C do 6°C, czas zwiedzania około 1 godziny.