Kopalnia Důl Michal

Najstarsza historia kopalni „Michał“ wiąże się z dążeniem ówczesnego państwa austriackiego do wspierania wydobycia węgla jako niezbędnego warunku rozwoju przemysłu. W 1842 r. tzw. skarbiec górniczy w Michałkowicach wyznaczył okrągłe uprzywilejowane miejsce wydobycia węgla w terenie, a rok później zaczęto w nim kopać dwa szyby. Pierwszy z nich, szyb Ferdynand, został zlikwidowany w latach 80. XIX wieku. Drugi szyb otrzymał nazwę Michałem po zmarłym radcy dworu Michaelu Layerze. W 1856r. kopalnię kupiło przedsiębiorstwo „Uprzywilejowana Kolej Północna Cesarza Ferdynanda“, które zbudowało i eksploatowało linię kolejową prowadzącą z Wiednia przez Ostrawę do polskich kopalń soli. Kopalnia „Michał“ pozostała w posiadaniu tej firmy, aż do znacjonalizowania w 1945 r., kiedy to została włączona do państwowego czeskiego przedsiębiorstwa kamienno-węglowego Kopalnie Ostrawsko-Karwińskie (Ostravsko-karvinské kamenouhelné doly). Od tego czasu nazwa zmieniała się kilkakrotnie. W ramach prowadzonej restrukturyzacji przemysłu ciężkiego kopalnia zakończyła wydobycie 30 maja 1993 roku. W czasie funkcjonowania kopalni węgiel wydobywano w 17 pokładach o grubości od 50 do 200 cm z głębokości aż 960 m., w 1995 roku zakończono zasypywanie szybów górniczych. Jeszcze podczas prac wygaszeniowych w 1994 roku cały kompleks przejęło Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej, które utworzyło tu Muzeum Przemysłu w Ostrawie.

Kompleks kopalni „Michał“ pozostał praktycznie niezmieniony od czasu przebudowy zakończonej w 1915 roku i stanowi unikalną całość eksploatacyjną, techniczną i architektoniczną. Po zakończeniu funkcjonowania kopalni intencją muzeum było utrzymanie całego terenu w pierwotnej formie, tak jakby ludzie, którzy tu pracowali, właśnie wczoraj odeszli i zostawili wszystko na swoim miejscu, łącznie z brudnymi ścianami, balustradami z odciskami palców, zadeptanymi schodami i odchodzącą farbą. W żadnym wypadku nie było tu żadnych starań, aby, cokolwiek ulepszyć lub upiększyć.