Kopalnia Konstanty

    Zapiski historyczne odnoszące się do historii eksploatacji magnezytu w Braszowicach mówią że pewnego razu angielski geolog będący w Braszowicach znalazł w murze ogrodzeniowym biały kamień, oczywiście rozpoznał go jako magnezyt i zobowiązał się wybudować gospodarzowi nowy mur w zamian za odstąpienie mu białego kamienia. Mieszkańcy Braszowic znali ów kamień od bardzo dawna i nazywali go szpikiem kamiennym jednak dla nich nie miał on żadnej wartości.
    W latach 40 i 50 XIX wieku właściciel majątku w Potworowie rozpoczął koło Grochowa wydobycie magnezytu z zachowanych zapisków dowiadujemy się np. że w roku 1859 wydobyto 5000 cetnarów, 1861 - 7000 cetnarów, głównym odbiorcą minerału było wojsko, które używało go jako środka czyszczącego. W 1862 roku firma H.Bruck rozpoczęła eksploatację magnezytu na większą skalę jednak jego cena była bardzo niska. Magnezyt szersze zastosowanie znalazł dopiero gdy Friedrich Struve z Drezna wynalazł sztuczną wodę mineralną mieszając mączkę magnezytową z wodą i w ten sposób otrzymał wodę sodową.
    Początkowo eksploatację prowadzono tylko w okresie 3-4 miesięcy w roku wolnych od prac polowych. Duże bryły magnezytu kruszono dużym młotem poruszanym przez kilku ludzi, w latach 70 XIX wieku wprowadzono płyny parowe, a w 1874 roku wprowadzono do użytku młyn kulowy. W 1880 roku firma Scifert i Bruck próbowała wprowadzić do szkół tablice magnezytowe jednak nie zdały one egzaminu i wycofano się z tego. W latach 80 XIX wieku wybudowano w Górach Braszowickich pierwszy piec do wypalania magnezytu w temperaturze 800° C. Z prażonego magnezytu wyrabiano płytki do wykładzin ścian i podłóg. W 1907 roku założono kopalnię "Konstanty", a w 1912 roku uruchomiono kopalnię "Szczęść Boże". Stopniowe wprowadzanie w przemyśle hutniczym pieców Siemensa do wytopu stali spowodowało większe zapotrzebowanie na magnezyt z którego wyrabiano wewnętrzne okładziny tych pieców oraz wykładziny tygli. Magnezyt zaczęto również stosować w przemyśle chemicznym do wyrobu farb, mas izolacyjnych, produkcji nawozów sztucznych.
    W 1934 roku w masywie grochowej funkcjonowało już 9 kopalni magnezytu: "Szczęść Boże" należąca do zakładów niklowych w Szklarach, "Grochów I, II, III", "Konstanty", "Anna", "Kojancin", "Małgorzata", "Klara", średnie miesięczne wydobycie sięgało 750 - 1000 ton, a odbiorcami magnezytu były głównie śląskie huty. W 1945 roku uciekający Niemcy zniszczyli lub zdekompletowali maszyny i urządzenia a kopalnie zostały zatopione. Po wojnie wydobycie wznowiono tylko w kopalni "Konstanty" (1946r), oraz "Szczęść Boże" (1948r). W 1956 roku kopalnię "Szczęść Boże" zamknięto, a w 1959 roku zaprzestano wydobycia w kopalni Konstanty, jednocześnie uruchomiając kopalnię odkrywkową, która funkcjonuje do dzisiaj. Pozostałe kopalnie po 1945 roku stały się niedostępne.




  
   Kolejna eksploracja kopalni, która miała na celu znalezienie zejścia na poziom 3 i 4. Niestety, po dokładnej analizie map i eksploracji kopalni stwierdziliśmy, że tam gdzie powinno być zejście na poziom 3 jest teraz kamieniołom co oznacza, że ściana wydobywcza w odkrywce przesunęła się o kolejne kilkadziesiąt metrów, pochłaniając kolejne metry chodników tej kopalni wraz z zejściem na poziom 3. Ta sytuacja sprawia  że poziom 3 i 4 jest już niestety na tą chwilę niedostępny :((


Powrót